Devi Kavacham

अस्य श्रीचण्डीकवचस्य ब्रह्मा ऋषिः अनुष्टुप् छन्दः चामुण्डा देवता अङ्गन्यासोक्तमातरो बीजम् दिग्बन्धदेवतास्तत्वम् श्रीजगदम्बाप्रीत्यर्थे जपे विनियोगः । ॐ नमश्चण्डिकायै । मार्कण्डेय उवाच । ॐ यद्।ह्गुह्यं परमं लोके सर्वरक्षाकरं नृणाम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं तन्मे ब्रूहि पितामह

asya śrīcaṇḍīkavacasya brahmā ṛṣiḥ anuṣṭup chandaḥ cāmuṇḍā devatā aṅganyāsoktamātaro bījam digbandhadevatāstatvam śrījagadambāprītyarthe jape viniyogaḥ | oṃ namaścaṇḍikāyai | mārkaṇḍeya uvāca | oṃ yad|hguhyaṃ paramaṃ loke sarvarakṣākaraṃ nṛṇām | yanna kasyacidākhyātaṃ tanme brūhi pitāmaha

॥ १ ॥

ब्रह्मोवाच । अस्ति गुह्यतमं विप्र सर्वभूतोपकारकम् । देव्यास्तु कवचं पुण्यं तच्छृणुष्व महामुने

brahmovāca | asti guhyatamaṃ vipra sarvabhūtopakārakam | devyāstu kavacaṃ puṇyaṃ tacchṛṇuṣva mahāmune

॥ २ ॥

प्रथमं शैलपुत्रीति द्वितीयं ब्रह्मचारिणी । तृतीयं चन्द्रघण्टेति कूष्माण्डेति चतुर्थकम्

prathamaṃ śailaputrīti dvitīyaṃ brahmacāriṇī | tṛtīyaṃ candraghaṇṭeti kūṣmāṇḍeti caturthakam

॥ ३ ॥

पञ्चमं स्कन्दमातेति षष्ठं कात्यायनी तथा । सप्तमं कालरात्रिश्च महागौरीति चाष्टमम्

pañcamaṃ skandamāteti ṣaṣṭhaṃ kātyāyanī tathā | saptamaṃ kālarātriśca mahāgaurīti cāṣṭamam

॥ ४ ॥

नवमं सिद्धिदात्री च नवदुर्गाः प्रकीर्तिताः । उक्तान्येतानि नामानि ब्रह्मणैव महात्मना

navamaṃ siddhidātrī ca navadurgāḥ prakīrtitāḥ | uktānyetāni nāmāni brahmaṇaiva mahātmanā

॥ ५ ॥

अग्निना दह्यमानास्तु शत्रुमध्यगता रणे । विषमे दुर्गमे चैव भयार्ताः शरणं गताः ॥ ६। न तेषां जायते किञ्चिदशुभं रणसङ्कटे । आपदं न च पश्यन्ति शोकदुःखभयङ्करीम्

agninā dahyamānāstu śatrumadhyagatā raṇe | viṣame durgame caiva bhayārtāḥ śaraṇaṃ gatāḥ || 6| na teṣāṃ jāyate kiñcidaśubhaṃ raṇasaṅkaṭe | āpadaṃ na ca paśyanti śokaduḥkhabhayaṅkarīm

॥ ७ ॥

यैस्तु भक्त्या स्मृता नित्यं तेषां वृद्धिः प्रजायते । ये त्वां स्मरन्ति देवेशि रक्षसि तान्न संशयः

yaistu bhaktyā smṛtā nityaṃ teṣāṃ vṛddhiḥ prajāyate | ye tvāṃ smaranti deveśi rakṣasi tānna saṃśayaḥ

॥ ८ ॥

प्रेतसंस्था तु चामुण्डा वाराही महिषासना । ऐन्द्री गजसमारूढा वैष्णवी गरुडासना

pretasaṃsthā tu cāmuṇḍā vārāhī mahiṣāsanā | aindrī gajasamārūḍhā vaiṣṇavī garuḍāsanā

॥ ९ ॥

नारसिंही महावीर्या शिवदूती महाबला । माहेश्वरी वृषारूढा कौमारी शिखिवाहना

nārasiṃhī mahāvīryā śivadūtī mahābalā | māheśvarī vṛṣārūḍhā kaumārī śikhivāhanā

॥ १० ॥

लक्ष्मीः पद्मासना देवी पद्महस्ता हरिप्रिया । श्वेतरूपधरा देवी ईश्वरी वृषवाहना

lakṣmīḥ padmāsanā devī padmahastā haripriyā | śvetarūpadharā devī īśvarī vṛṣavāhanā

॥ ११ ॥

ब्राह्मी हंससमारूढा सर्वाभरणभूषिता । इत्येता मातरः सर्वाः सर्वयोगसमन्विताः

brāhmī haṃsasamārūḍhā sarvābharaṇabhūṣitā | ityetā mātaraḥ sarvāḥ sarvayogasamanvitāḥ

॥ १२ ॥

नानाभरणशोभाढ्या नानारत्नोपशोभिताः । श्रैष्ठैश्च मौक्तिकैः सर्वा दिव्यहारप्रलम्बिभिः

nānābharaṇaśobhāḍhyā nānāratnopaśobhitāḥ | śraiṣṭhaiśca mauktikaiḥ sarvā divyahārapralambibhiḥ

॥ १३ ॥

इन्द्रनीलैर्महानीलैः पद्मरागैः सुशोभनैः । दृश्यन्ते रथमारूढा देव्यः क्रोधसमाकुलाः

indranīlairmahānīlaiḥ padmarāgaiḥ suśobhanaiḥ | dṛśyante rathamārūḍhā devyaḥ krodhasamākulāḥ

॥ १४ ॥

शङ्खं चक्रं गदां शक्तिं हलं च मुसलायुधम् । खेटकं तोमरं चैव परशुं पाशमेव च

śaṅkhaṃ cakraṃ gadāṃ śaktiṃ halaṃ ca musalāyudham | kheṭakaṃ tomaraṃ caiva paraśuṃ pāśameva ca

॥ १५ ॥

कुन्तायुधं त्रिशूलं च शार्ङ्गमायुधमुत्तमम् । दैत्यानां देहनाशाय भक्तानामभयाय च

kuntāyudhaṃ triśūlaṃ ca śārṅgamāyudhamuttamam | daityānāṃ dehanāśāya bhaktānāmabhayāya ca

॥ १६ ॥

धारयन्त्यायुधानीत्थं देवानां च हिताय वै । नमस्तेऽस्तु महारौद्रे महाघोरपराक्रमे

dhārayantyāyudhānītthaṃ devānāṃ ca hitāya vai | namaste'stu mahāraudre mahāghoraparākrame

॥ १७ ॥

महाबले महोत्साहे महाभयविनाशिनि । त्राहि मां देवि दुष्प्रेक्ष्ये शत्रूणां भयवर्धिनि

mahābale mahotsāhe mahābhayavināśini | trāhi māṃ devi duṣprekṣye śatrūṇāṃ bhayavardhini

॥ १८ ॥

प्राच्यां रक्षतु मामैन्द्री आग्नेय्यामग्निदेवता । दक्षिणेऽवतु वाराही नैरृत्यां खड्गधारिणी

prācyāṃ rakṣatu māmaindrī āgneyyāmagnidevatā | dakṣiṇe'vatu vārāhī nairṛtyāṃ khaḍgadhāriṇī

॥ १९ ॥

प्रतीच्यां वारुणी रक्षेद्वायव्यां मृगवाहिनी । उदीच्यां पातु कौबेरी ईशान्यां शूलधारिणी

pratīcyāṃ vāruṇī rakṣedvāyavyāṃ mṛgavāhinī | udīcyāṃ pātu kauberī īśānyāṃ śūladhāriṇī

॥ २० ॥

ऊर्ध्वं ब्रह्माणी मे रक्षेदधस्ताद्।ह्वैष्णवी तथा । एवं दश दिशो रक्षेच्चामुण्डा शववाहना

ūrdhvaṃ brahmāṇī me rakṣedadhastād|hvaiṣṇavī tathā | evaṃ daśa diśo rakṣeccāmuṇḍā śavavāhanā

॥ २१ ॥

जया मामग्रतः पातु विजया पातु पृष्ठतः । अजिता वामपार्श्वे तु दक्षिणे चापराजिता

jayā māmagrataḥ pātu vijayā pātu pṛṣṭhataḥ | ajitā vāmapārśve tu dakṣiṇe cāparājitā

॥ २२ ॥

शिखां मे द्योतिनी रक्षेदुमा मूर्ध्नि व्यवस्थिता । मालाधरी ललाटे च भ्रुवौ रक्षेद्यशस्विनी

śikhāṃ me dyotinī rakṣedumā mūrdhni vyavasthitā | mālādharī lalāṭe ca bhruvau rakṣedyaśasvinī

॥ २३ ॥

नेत्रयोश्चित्रनेत्रा च यमघण्टा तु पार्श्वके । त्रिनेत्रा च त्रिशूलेन भ्रुवोर्मध्ये च चण्डिका

netrayościtranetrā ca yamaghaṇṭā tu pārśvake | trinetrā ca triśūlena bhruvormadhye ca caṇḍikā

॥ २४ ॥

शङ्खिनी चक्षुषोर्मध्ये श्रोत्रयोर्द्वारवासिनी । कपोलौ कालिका रक्षेत् कर्णमूले तु शङ्करी

śaṅkhinī cakṣuṣormadhye śrotrayordvāravāsinī | kapolau kālikā rakṣet karṇamūle tu śaṅkarī

॥ २५ ॥

नासिकायां सुगन्धा च उत्तरोष्ठे च चर्चिका । अधरे चामृताबाला जिह्वायां च सरस्वती

nāsikāyāṃ sugandhā ca uttaroṣṭhe ca carcikā | adhare cāmṛtābālā jihvāyāṃ ca sarasvatī

॥ २६ ॥

दन्तान् रक्षतु कौमारी कण्ठदेशे तु चण्डिका । घण्टिकां चित्रघण्टा च महामाया च तालुके

dantān rakṣatu kaumārī kaṇṭhadeśe tu caṇḍikā | ghaṇṭikāṃ citraghaṇṭā ca mahāmāyā ca tāluke

॥ २७ ॥

कामाक्षी चिबुकं रक्षेद्वाचं मे सर्वमङ्गला । ग्रीवायां भद्रकाली च पृष्ठवंशे धनुर्धरी

kāmākṣī cibukaṃ rakṣedvācaṃ me sarvamaṅgalā | grīvāyāṃ bhadrakālī ca pṛṣṭhavaṃśe dhanurdharī

॥ २८ ॥

नीलग्रीवा बहिः कण्ठे नलिकां नलकूबरी । स्कन्धयोः खड्गिनी रक्षेद् बाहू मे वज्रधारिणी

nīlagrīvā bahiḥ kaṇṭhe nalikāṃ nalakūbarī | skandhayoḥ khaḍginī rakṣed bāhū me vajradhāriṇī

॥ २९ ॥

हस्तयोर्दण्डिनी रक्षेदम्बिका चाङ्गुलीषु च । नखाञ्छूलेश्वरी रक्षेत् कुक्षौ रक्षेन्नरेश्वरी

hastayordaṇḍinī rakṣedambikā cāṅgulīṣu ca | nakhāñchūleśvarī rakṣet kukṣau rakṣennareśvarī

॥ ३० ॥

स्तनौ रक्षेन्महादेवी मनःशोकविनाशिनी । हृदये ललिता देवी उदरे शूलधारिणी

stanau rakṣenmahādevī manaḥśokavināśinī | hṛdaye lalitā devī udare śūladhāriṇī

॥ ३१ ॥

नाभौ च कामिनी रक्षेद् गुह्यं गुह्येश्वरी तथा । मेढ्रं रक्षतु दुर्गन्धा पायुं मे गुह्यवाहिनी

nābhau ca kāminī rakṣed guhyaṃ guhyeśvarī tathā | meḍhraṃ rakṣatu durgandhā pāyuṃ me guhyavāhinī

॥ ३२ ॥

कट्यां भगवती रक्षेदूरू मे मेघवाहना । जङ्घे महाबला रक्षेत् जानू माधवनायिका

kaṭyāṃ bhagavatī rakṣedūrū me meghavāhanā | jaṅghe mahābalā rakṣet jānū mādhavanāyikā

॥ ३३ ॥

गुल्फयोर्नारसिंही च पादपृष्ठे तु कौशिकी । पादाङ्गुलीः श्रीधरी च तलं पातालवासिनी

gulphayornārasiṃhī ca pādapṛṣṭhe tu kauśikī | pādāṅgulīḥ śrīdharī ca talaṃ pātālavāsinī

॥ ३४ ॥

नखान् दंष्ट्रकराली च केशांश्चैवोर्ध्वकेशिनी । रोमकूपेषु कौमारी त्वचं योगीश्वरी तथा

nakhān daṃṣṭrakarālī ca keśāṃścaivordhvakeśinī | romakūpeṣu kaumārī tvacaṃ yogīśvarī tathā

॥ ३५ ॥

रक्तमज्जावसामांसान्यस्थिमेदांसि पार्वती । अन्त्राणि कालरात्रिश्च पित्तं च मुकुटेश्वरी

raktamajjāvasāmāṃsānyasthimedāṃsi pārvatī | antrāṇi kālarātriśca pittaṃ ca mukuṭeśvarī

॥ ३६ ॥

पद्मावती पद्मकोशे कफे चूडामणिस्तथा । ज्वालामुखी नखज्वालामभेद्या सर्वसन्धिषु

padmāvatī padmakośe kaphe cūḍāmaṇistathā | jvālāmukhī nakhajvālāmabhedyā sarvasandhiṣu

॥ ३७ ॥

शुक्रं ब्रह्माणी मे रक्षेच्छायां छत्रेश्वरी तथा । अहङ्कारं मनो बुद्धिं रक्षेन्मे धर्मधारिणी

śukraṃ brahmāṇī me rakṣecchāyāṃ chatreśvarī tathā | ahaṅkāraṃ mano buddhiṃ rakṣenme dharmadhāriṇī

॥ ३८ ॥

प्राणापानौ तथा व्यानमुदानं च समानकम् । वज्रहस्ता च मे रक्षेत् प्राणान् कल्याणशोभना

prāṇāpānau tathā vyānamudānaṃ ca samānakam | vajrahastā ca me rakṣet prāṇān kalyāṇaśobhanā

॥ ३९ ॥

रसे रूपे च गन्धे च शब्दे स्पर्शे च योगिनी । सत्त्वं रजस्तमश्चैव रक्षेन्नारायणी सदा

rase rūpe ca gandhe ca śabde sparśe ca yoginī | sattvaṃ rajastamaścaiva rakṣennārāyaṇī sadā

॥ ४० ॥

आयू रक्षतु वाराही धर्मं रक्षतु पार्वती । यशः कीर्तिं च लक्ष्मीं च सदा रक्षतु वैष्णवी

āyū rakṣatu vārāhī dharmaṃ rakṣatu pārvatī | yaśaḥ kīrtiṃ ca lakṣmīṃ ca sadā rakṣatu vaiṣṇavī

॥ ४१ ॥

गोत्रमिन्द्राणी मे रक्षेत् पशून् रक्षेच्च चण्डिका । पुत्रान् रक्षेन्महालक्ष्मीर्भार्यां रक्षतु भैरवी

gotramindrāṇī me rakṣet paśūn rakṣecca caṇḍikā | putrān rakṣenmahālakṣmīrbhāryāṃ rakṣatu bhairavī

॥ ४२ ॥

धनेश्वरी धनं रक्षेत् कौमारी कन्यकां तथा । पन्थानं सुपथा रक्षेन्मार्गं क्षेमङ्करी तथा

dhaneśvarī dhanaṃ rakṣet kaumārī kanyakāṃ tathā | panthānaṃ supathā rakṣenmārgaṃ kṣemaṅkarī tathā

॥ ४३ ॥

राजद्वारे महालक्ष्मीर्विजया सतत स्थिता । रक्षाहीनं तु यत् स्थानं वर्जितं कवचेन तु

rājadvāre mahālakṣmīrvijayā satata sthitā | rakṣāhīnaṃ tu yat sthānaṃ varjitaṃ kavacena tu

॥ ४४ ॥

तत्सर्वं रक्ष मे देवि जयन्ती पापनाशिनी । सर्वरक्षाकरं पुण्यं कवचं सर्वदा जपेत्

tatsarvaṃ rakṣa me devi jayantī pāpanāśinī | sarvarakṣākaraṃ puṇyaṃ kavacaṃ sarvadā japet

॥ ४५ ॥

इदं रहस्यं विप्रर्षे भक्त्या तव मयोदितम् । पादमेकं न गच्छेत् तु यदीच्छेच्छुभमात्मनः

idaṃ rahasyaṃ viprarṣe bhaktyā tava mayoditam | pādamekaṃ na gacchet tu yadīcchecchubhamātmanaḥ

॥ ४६ ॥

कवचेनावृतो नित्यं यत्र यत्रैव गच्छति । तत्र तत्रार्थलाभश्व विजयः सार्वकालिकः

kavacenāvṛto nityaṃ yatra yatraiva gacchati | tatra tatrārthalābhaśva vijayaḥ sārvakālikaḥ

॥ ४७ ॥

यं यं चिन्तयते कामं तं तं प्राप्नोति निश्चितम् । परमैश्वर्यमतुलं प्राप्स्यते भूतले पुमान्

yaṃ yaṃ cintayate kāmaṃ taṃ taṃ prāpnoti niścitam | paramaiśvaryamatulaṃ prāpsyate bhūtale pumān

॥ ४८ ॥

निर्भयो जायते मर्त्यः सङ्ग्रामेष्वपराजितः । त्रैलोक्ये तु भवेत्पूज्यः कवचेनावृतः पुमान्

nirbhayo jāyate martyaḥ saṅgrāmeṣvaparājitaḥ | trailokye tu bhavetpūjyaḥ kavacenāvṛtaḥ pumān

॥ ४९ ॥

इदं तु देव्याः कवचं देवानामपि दुर्लभम् । यः पठेत्प्रयतो नित्यं त्रिसन्ध्यं श्रद्धयान्वितः

idaṃ tu devyāḥ kavacaṃ devānāmapi durlabham | yaḥ paṭhetprayato nityaṃ trisandhyaṃ śraddhayānvitaḥ

॥ ५० ॥

दैवीकला भवेत्तस्य त्रैलोक्ये चापराजितः । जीवेद्वर्षशतं साग्रमपमृत्युविवर्जितः

daivīkalā bhavettasya trailokye cāparājitaḥ | jīvedvarṣaśataṃ sāgramapamṛtyuvivarjitaḥ

॥ ५१ ॥

नश्यन्ति व्याधयः सर्वे लूताविस्फोटकादयः । स्थावरं जङ्गमं चैव कृत्रिमं चैव यद्विषम्

naśyanti vyādhayaḥ sarve lūtāvisphoṭakādayaḥ | sthāvaraṃ jaṅgamaṃ caiva kṛtrimaṃ caiva yadviṣam

॥ ५२ ॥

अभिचाराणि सर्वाणि मन्त्रयन्त्राणि भूतले । भूचराः खेचराश्चैव कुलजाश्चौपदेशिकाः

abhicārāṇi sarvāṇi mantrayantrāṇi bhūtale | bhūcarāḥ khecarāścaiva kulajāścaupadeśikāḥ

॥ ५३ ॥

सहजा कुलजा माला डाकिनी शाकिनी तथा । अन्तरिक्षचरा घोरा डाकिन्यश्च महारवाः

sahajā kulajā mālā ḍākinī śākinī tathā | antarikṣacarā ghorā ḍākinyaśca mahāravāḥ

॥ ५४ ॥

ग्रहभूतपिशाचाश्च यक्षगन्धर्वराक्षसाः । ब्रह्मराक्षसवेतालाः कूष्माण्डा भैरवादयः

grahabhūtapiśācāśca yakṣagandharvarākṣasāḥ | brahmarākṣasavetālāḥ kūṣmāṇḍā bhairavādayaḥ

॥ ५५ ॥

नश्यन्ति दर्शनात्तस्य कवचेनावृतो हि यः । मानोन्नतिर्भवेद्राज्ञस्तेजोवृद्धिः परा भवेत्

naśyanti darśanāttasya kavacenāvṛto hi yaḥ | mānonnatirbhavedrājñastejovṛddhiḥ parā bhavet

॥ ५६ ॥

यशोवृद्धिर्भवेत् पुंसां कीर्तिवृद्धिश्च जायते । तस्मात् जपेत् सदा भक्तः कवचं कामदं मुने

yaśovṛddhirbhavet puṃsāṃ kīrtivṛddhiśca jāyate | tasmāt japet sadā bhaktaḥ kavacaṃ kāmadaṃ mune

॥ ५७ ॥

जपेत् सप्तशतीं चण्डीं कृत्वा तु कवचं पुरा । निर्विघ्नेन भवेत् सिद्धिश्चण्डीजपसमुद्भवा

japet saptaśatīṃ caṇḍīṃ kṛtvā tu kavacaṃ purā | nirvighnena bhavet siddhiścaṇḍījapasamudbhavā

॥ ५८ ॥

यावद्।ह्भूमण्डलं धत्ते सशैलवनकाननम् । तावत्तिष्ठति मेदिन्यां सन्ततिः पुत्रपौत्रिकी

yāvad|hbhūmaṇḍalaṃ dhatte saśailavanakānanam | tāvattiṣṭhati medinyāṃ santatiḥ putrapautrikī

॥ ५९ ॥

देहान्ते परमं स्थानं सुरैरपि सुदुर्लभम् । प्राप्नोति पुरुषो नित्यं महामायाप्रसादतः

dehānte paramaṃ sthānaṃ surairapi sudurlabham | prāpnoti puruṣo nityaṃ mahāmāyāprasādataḥ

॥ ६० ॥

तत्र गच्छति गत्वासौ पुनश्चागमनं नहि । लभते परमं स्थानं शिवेन समतां व्रजेत्

tatra gacchati gatvāsau punaścāgamanaṃ nahi | labhate paramaṃ sthānaṃ śivena samatāṃ vrajet

॥ ६१ ॥

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे हरिहरब्रह्मविरचितं देवीकवचं समाप्तम्

iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe hariharabrahmaviracitaṃ devīkavacaṃ samāptam