Kilaka Stotram

ॐ अस्य श्रीकीलकमन्त्रस्य शिवऋषिः अनुष्टुप् छन्दः श्रीमहासरस्वती देवता श्रीजगदम्बाप्रीत्यर्थं सप्तशतीपाठाङ्गत्वेन जपे विनियोगः । ॐ नमश्चण्डिकायै । मार्कण्डेय उवाच । ॐ विशुद्धज्ञानदेहाय त्रिवेदीदिव्यचक्षुषे । श्रेयःप्राप्तिनिमित्ताय नमः सोमार्धधारिणे

oṃ asya śrīkīlakamantrasya śivaṛṣiḥ anuṣṭup chandaḥ śrīmahāsarasvatī devatā śrījagadambāprītyarthaṃ saptaśatīpāṭhāṅgatvena jape viniyogaḥ | oṃ namaścaṇḍikāyai | mārkaṇḍeya uvāca | oṃ viśuddhajñānadehāya trivedīdivyacakṣuṣe | śreyaḥprāptinimittāya namaḥ somārdhadhāriṇe

॥ १ ॥

सर्वमेतद्विजानीयान्मन्त्राणामपि कीलकम् । सोऽपि क्षेममवाप्नोति सततं जप्यतत्परः

sarvametadvijānīyānmantrāṇāmapi kīlakam | so'pi kṣemamavāpnoti satataṃ japyatatparaḥ

॥ २ ॥

सिद्ध्यन्त्युच्चाटनादीनि कर्माणि सकलान्यपि । एतेन स्तुवतां देवीं स्तोत्रवृन्देन भक्तितः

siddhyantyuccāṭanādīni karmāṇi sakalānyapi | etena stuvatāṃ devīṃ stotravṛndena bhaktitaḥ

॥ ३ ॥

न मन्त्रो नौषधं तस्य न किञ्चिदपि विद्यते । विना जप्येन सिद्ध्येत्तु सर्वमुच्चाटनादिकम्

na mantro nauṣadhaṃ tasya na kiñcidapi vidyate | vinā japyena siddhyettu sarvamuccāṭanādikam

॥ ४ ॥

समग्राण्यपि सेत्स्यन्ति लोकशङ्कामिमां हरः । कृत्वा निमन्त्रयामास सर्वमेवमिदं शुभम्

samagrāṇyapi setsyanti lokaśaṅkāmimāṃ haraḥ | kṛtvā nimantrayāmāsa sarvamevamidaṃ śubham

॥ ५ ॥

स्तोत्रं वै चण्डिकायास्तु तच्च गुह्यं चकार सः । समाप्नोति स पुण्येन तां यथावन्निमन्त्रणाम्

stotraṃ vai caṇḍikāyāstu tacca guhyaṃ cakāra saḥ | samāpnoti sa puṇyena tāṃ yathāvannimantraṇām

॥ ६ ॥

सोऽपि क्षेममवाप्नोति सर्वमेव न संशयः । कृष्णायां वा चतुर्दश्यामष्टम्यां वा समाहितः

so'pi kṣemamavāpnoti sarvameva na saṃśayaḥ | kṛṣṇāyāṃ vā caturdaśyāmaṣṭamyāṃ vā samāhitaḥ

॥ ७ ॥

ददाति प्रतिगृह्णाति नान्यथैषा प्रसीदति । इत्थं रूपेण कीलेन महादेवेन कीलितम्

dadāti pratigṛhṇāti nānyathaiṣā prasīdati | itthaṃ rūpeṇa kīlena mahādevena kīlitam

॥ ८ ॥

यो निष्कीलां विधायैनां चण्डीं जपति नित्यशः । स सिद्धः स गणः सोऽथ गन्धर्वो जायते ध्रुवम्

yo niṣkīlāṃ vidhāyaināṃ caṇḍīṃ japati nityaśaḥ | sa siddhaḥ sa gaṇaḥ so'tha gandharvo jāyate dhruvam

॥ ९ ॥

न चैवापाटवं तस्य भयं क्वापि न जायते । नापमृत्युवशं याति मृते च मोक्षमाप्नुयात्

na caivāpāṭavaṃ tasya bhayaṃ kvāpi na jāyate | nāpamṛtyuvaśaṃ yāti mṛte ca mokṣamāpnuyāt

॥ १० ॥

ज्ञात्वा प्रारभ्य कुर्वीत ह्यकुर्वाणो विनश्यति । ततो ज्ञात्वैव सम्पूर्णमिदं प्रारभ्यते बुधैः

jñātvā prārabhya kurvīta hyakurvāṇo vinaśyati | tato jñātvaiva sampūrṇamidaṃ prārabhyate budhaiḥ

॥ ११ ॥

सौभाग्यादि च यत्किञ्चिद् दृश्यते ललनाजने । तत्सर्वं तत्प्रसादेन तेन जप्यमिदं शुभम्

saubhāgyādi ca yatkiñcid dṛśyate lalanājane | tatsarvaṃ tatprasādena tena japyamidaṃ śubham

॥ १२ ॥

शनैस्तु जप्यमानेऽस्मिन् स्तोत्रे सम्पत्तिरुच्चकैः । भवत्येव समग्रापि ततः प्रारभ्यमेव तत्

śanaistu japyamāne'smin stotre sampattiruccakaiḥ | bhavatyeva samagrāpi tataḥ prārabhyameva tat

॥ १३ ॥

ऐश्वर्यं तत्प्रसादेन सौभाग्यारोग्यमेव च । शत्रुहानिः परो मोक्षः स्तूयते सा न किं जनैः

aiśvaryaṃ tatprasādena saubhāgyārogyameva ca | śatruhāniḥ paro mokṣaḥ stūyate sā na kiṃ janaiḥ

॥ १४ ॥

चण्डिकां हृदयेनापि यः स्मरेत् सततं नरः । हृद्यं काममवाप्नोति हृदि देवी सदा वसेत्

caṇḍikāṃ hṛdayenāpi yaḥ smaret satataṃ naraḥ | hṛdyaṃ kāmamavāpnoti hṛdi devī sadā vaset

॥ १५ ॥

अग्रतोऽमुं महादेवकृतं कीलकवारणम् । निष्कीलञ्च तथा कृत्वा पठितव्यं समाहितैः

agrato'muṃ mahādevakṛtaṃ kīlakavāraṇam | niṣkīlañca tathā kṛtvā paṭhitavyaṃ samāhitaiḥ

॥ १६ ॥

इति श्रीभगवत्याः कीलकस्तोत्रं समाप्तम्

iti śrībhagavatyāḥ kīlakastotraṃ samāptam