Aditya Hridayam

ततो युद्धपरिश्रान्तं समरे चिन्तया स्थितम्। रावणं चाग्रतो दृष्ट्वा युद्धाय समुपस्थितम्

tato yuddhapariśrāntaṃ samare cintayā sthitam | rāvaṇaṃ cāgrato dṛṣṭvā yuddhāya samupasthitam

॥ १ ॥

दैवतैश्च समागम्य द्रष्टुमभ्यागतो रणम्। उपागम्याब्रवीद्रामम् अगस्त्यो भगवान् ऋषिः

daivataiś ca samāgamya draṣṭum abhyāgato raṇam | upāgamyābravīd rāmam agastyo bhagavān ṛṣiḥ

॥ २ ॥

राम राम महाबाहो शृणु गुह्यं सनातनम्। येन सर्वानरीन् वत्स समरे विजयिष्यसि

rāma rāma mahābāho śṛṇu guhyaṃ sanātanam | yena sarvān arīn vatsa samare vijayiṣyasi

॥ ३ ॥

आदित्यहृदयं पुण्यं सर्वशत्रुविनाशनम्। जयावहं जपेन्नित्यम् अक्षय्यं परमं शिवम्

ādityahṛdayaṃ puṇyaṃ sarvaśatruvināśanam | jayāvahaṃ japen nityam akṣayyaṃ paramaṃ śivam

॥ ४ ॥

सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं सर्वपापप्रणाशनम्। चिन्ताशोकप्रशमनम् आयुर्वर्धनमुत्तमम्

sarvamaṅgalamāṅgalyaṃ sarvapāpapraṇāśanam | cintāśokapraśamanam āyurvardhanam uttamam

॥ ५ ॥

रश्मिमन्तं समुद्यन्तं देवासुरनमस्कृतम्। पूजयस्व विवस्वन्तं भास्करं भुवनेश्वरम्

raśmimantaṃ samudyantaṃ devāsuranamaskṛtam | pūjayasva vivasvantaṃ bhāskaraṃ bhuvaneśvaram

॥ ६ ॥

सर्वदेवात्मको ह्येष तेजस्वी रश्मिभावनः। एष देवासुरगणाँल्लोकान् पाति गभस्तिभिः

sarvadevātmako hy eṣa tejasvī raśmibhāvanaḥ | eṣa devāsuragaṇāṃl lokān pāti gabhastibhiḥ

॥ ७ ॥

एष ब्रह्मा च विष्णुश्च शिवः स्कन्दः प्रजापतिः। महेन्द्रो धनदः कालो यमः सोमो ह्यपां पतिः

eṣa brahmā ca viṣṇuś ca śivaḥ skandaḥ prajāpatiḥ | mahendro dhanadaḥ kālo yamaḥ somo hy apāṃ patiḥ

॥ ८ ॥

पितरो वसवः साध्या ह्यश्विनौ मरुतो मनुः। वायुर्वह्निः प्रजाप्राणः ऋतुकर्ता प्रभाकरः

pitaro vasavaḥ sādhyā hy aśvinau maruto manuḥ | vāyur vahniḥ prajāprāṇaḥ ṛtukartā prabhākaraḥ

॥ ९ ॥

आदित्यः सविता सूर्यः खगः पूषा गभस्तिमान्। सुवर्णसदृशो भानुः हिरण्यरेता दिवाकरः

ādityaḥ savitā sūryaḥ khagaḥ pūṣā gabhastimān | suvarṇasadṛśo bhānuḥ hiraṇyaretā divākaraḥ

॥ १० ॥

हरिदश्वः सहस्रार्चिः सप्तसप्तिर्मरीचिमान्। तिमिरोन्मथनः शम्भुस्त्वष्टा मार्ताण्डकोंऽशुमान्

haridaśvaḥ sahasrārciḥ saptasaptir marīcimān | timironmathanaḥ śambhus tvaṣṭā mārtāṇḍako'ṃśumān

॥ ११ ॥

हिरण्यगर्भः शिशिरस्तपनो भास्करो रविः। अग्निगर्भोऽदितेः पुत्रः शङ्खः शिशिरनाशनः

hiraṇyagarbhaḥ śiśiras tapano bhāskaro raviḥ | agnigarbho'diteḥ putraḥ śaṅkhaḥ śiśiranāśanaḥ

॥ १२ ॥

व्योमनाथस्तमोभेदी ऋग्यजुःसामपारगः। घनवृष्टिरपां मित्रो विन्ध्यवीथीप्लवङ्गमः

vyomanāthas tamobhedī ṛgyajuḥsāmapāragaḥ | ghanavṛṣṭir apāṃ mitro vindhyavīthīplavaṅgamaḥ

॥ १३ ॥

आतपी मण्डली मृत्युः पिङ्गलः सर्वतापनः। कविर्विश्वो महातेजा रक्तः सर्वभवोद्भवः

ātapī maṇḍalī mṛtyuḥ piṅgalaḥ sarvatāpanaḥ | kavir viśvo mahātejā raktaḥ sarvabhavodbhavaḥ

॥ १४ ॥

नक्षत्रग्रहताराणाम् अधिपो विश्वभावनः। तेजसामपि तेजस्वी द्वादशात्मन् नमोऽस्तु ते

nakṣatragrahatārāṇām adhipo viśvabhāvanaḥ | tejasām api tejasvī dvādaśātman namo'stu te

॥ १५ ॥

नमः पूर्वाय गिरये पश्चिमायाद्रये नमः। ज्योतिर्गणानां पतये दिनाधिपतये नमः

namaḥ pūrvāya giraye paścimāyādraye namaḥ | jyotirgaṇānāṃ pataye dinādhipataye namaḥ

॥ १६ ॥

जयाय जयभद्राय हर्यश्वाय नमो नमः। नमो नमः सहस्रांशो आदित्याय नमो नमः

jayāya jayabhadrāya haryaśvāya namo namaḥ | namo namaḥ sahasrāṃśo ādityāya namo namaḥ

॥ १७ ॥

नम उग्राय वीराय सारङ्गाय नमो नमः। नमः पद्मप्रबोधाय मार्ताण्डाय नमो नमः

nama ugrāya vīrāya sāraṅgāya namo namaḥ | namaḥ padmaprabodhāya mārtāṇḍāya namo namaḥ

॥ १८ ॥

ब्रह्मेशानाच्युतेशाय सूर्यायादित्यवर्चसे। भास्वते सर्वभक्षाय रौद्राय वपुषे नमः

brahmeśānācyuteśāya sūryāyādityavarcase | bhāsvate sarvabhakṣāya raudrāya vapuṣe namaḥ

॥ १९ ॥

तमोघ्नाय हिमघ्नाय शत्रुघ्नायामितात्मने। कृतघ्नघ्नाय देवाय ज्योतिषां पतये नमः

tamoghnāya himaghnāya śatrughnāyāmitātmane | kṛtaghnaghnāya devāya jyotiṣāṃ pataye namaḥ

॥ २० ॥

तप्तचामीकराभाय वह्नये विश्वकर्मणे। नमस्तमोऽभिनिघ्नाय रुचये लोकसाक्षिणे

taptacāmīkarābhāya vahnaye viśvakarmaṇe | namas tamo'bhinighnāya rucaye lokasākṣiṇe

॥ २१ ॥

नाशयत्येष वै भूतं तदेव सृजति प्रभुः। पायत्येष तपत्येष वर्षत्येष गभस्तिभिः

nāśayaty eṣa vai bhūtaṃ tad eva sṛjati prabhuḥ | pāyaty eṣa tapaty eṣa varṣaty eṣa gabhastibhiḥ

॥ २२ ॥

एष सुप्तेषु जागर्ति भूतेषु परिनिष्ठितः। एष एवाग्निहोत्रं च फलं चैवाग्निहोत्रिणाम्

eṣa supteṣu jāgarti bhūteṣu pariniṣṭhitaḥ | eṣa evāgnihotraṃ ca phalaṃ caivāgnihotriṇām

॥ २३ ॥

वेदाश्च क्रतवश्चैव क्रतूनां फलमेव च। यानि कृत्यानि लोकेषु सर्व एष रविः प्रभुः

vedāś ca kratavaś caiva kratūnāṃ phalam eva ca | yāni kṛtyāni lokeṣu sarva eṣa raviḥ prabhuḥ

॥ २४ ॥

एनमापत्सु कृच्छ्रेषु कान्तारेषु भयेषु च। कीर्तयन् पुरुषः कश्चिन्नावसीदति राघव

enam āpatsu kṛcchreṣu kāntāreṣu bhayeṣu ca | kīrtayan puruṣaḥ kaścin nāvasīdati rāghava

॥ २५ ॥

पूजयस्वैनमेकाग्रो देवदेवं जगत्पतिम्। एतत् त्रिगुणितं जप्त्वा युद्धेषु विजयिष्यसि

pūjayasvainam ekāgro devadevaṃ jagatpatim | etat triguṇitaṃ japtvā yuddheṣu vijayiṣyasi

॥ २६ ॥

अस्मिन् क्षणे महाबाहो रावणं त्वं वधिष्यसि। एवमुक्त्वा तदागस्त्यो जगाम च यथागतम्

asmin kṣaṇe mahābāho rāvaṇaṃ tvaṃ vadhiṣyasi | evam uktvā tadāgastyo jagāma ca yathāgatam

॥ २७ ॥

एतच्छ्रुत्वा महातेजा नष्टशोकोऽभवत्तदा। धारयामास सुप्रीतो राघवः प्रयतात्मवान्

etac chrutvā mahātejā naṣṭaśoko'bhavat tadā | dhārayām āsa suprīto rāghavaḥ prayatātmavān

॥ २८ ॥

आदित्यं प्रेक्ष्य जप्त्वा तु परं हर्षमवाप्तवान्। त्रिराचम्य शुचिर्भूत्वा धनुरादाय वीर्यवान्

ādityaṃ prekṣya japtvā tu paraṃ harṣam avāptavān | trirācamya śucir bhūtvā dhanurādāya vīryavān

॥ २९ ॥

रावणं प्रेक्ष्य हृष्टात्मा युद्धाय समुपागमत्। सर्वयत्नेन महता वधे तस्य धृतोऽभवत्

rāvaṇaṃ prekṣya hṛṣṭātmā yuddhāya samupāgamat | sarvayatnena mahatā vadhe tasya dhṛto'bhavat

॥ ३० ॥

अथ रविरवदन्निरीक्ष्य रामं मुदितमनाः परमं प्रहृष्यमाणः। निशिचरपतिसंक्षयं विदित्वा सुरगणमध्यगतो वचस्त्वरेति

atha ravir avadan nirīkṣya rāmaṃ muditamanāḥ paramaṃ prahṛṣyamāṇaḥ | niśicarapatisaṃkṣayaṃ viditvā suragaṇamadhyagato vacas tvareti

॥ ३१ ॥